- หน้าแรก
- เทเลพรอมพเตอร์สำหรับ YouTube: การตั้งค่าและการถ่ายทำ
เทเลพรอมพเตอร์สำหรับ YouTube: การตั้งค่าและการถ่ายทำ
บันทึกวิดีโอ YouTube จากสคริปต์โดยไม่ให้ดูเหมือนกำลังอ่าน ความยาวสคริปต์เป็นนาที ตำแหน่งการวางเทเลพรอมพเตอร์ และวิธีแบ่งวิดีโอออกเป็นหลายเทค
หน้าที่ของเทเลพรอมพเตอร์ในขั้นตอนการทำ YouTube และสิ่งที่ไม่ใช่หน้าที่
ระบบจะเลื่อนสคริปต์ของคุณผ่านเส้นบอกตำแหน่งอ่านที่คงที่ด้วยความเร็วใกล้เคียงกับที่คุณพูด เพื่อให้ดวงตาของคุณอยู่ใกล้กับเลนส์กล้องเสมอ แทนที่จะต้องก้มมองเอกสาร
ระบบไม่ได้ทำหน้าที่บันทึกวิดีโอ กล้องของคุณหรือโปรแกรมบันทึกหน้าจอของคุณจะเป็นผู้บันทึกภาพ และจะไม่มีข้อมูลวิดีโอใดๆ ผ่านหน้าเว็บนี้ ไม่มีการส่งออกไฟล์ ไม่มีปัญหาเรื่องลายน้ำ และไม่มีการอัปโหลด เพราะไม่มีระบบเซิร์ฟเวอร์ใดๆ ให้คุณอัปโหลดขึ้นไป สคริปต์ของคุณจะคงอยู่ในเบราว์เซอร์ของคุณเอง
เนื้อหาทั้งหมดด้านล่างนี้อยู่บนพื้นฐานของการแบ่งหน้าที่อย่างชัดเจน: เทเลพรอมพเตอร์จัดการเรื่องข้อความ และอุปกรณ์บันทึกภาพที่คุณมีอยู่แล้วจะจัดการเรื่องวิดีโอ
กำหนดความยาวก่อนที่คุณจะลงมือเขียนสคริปต์
จำนวนคำต่อนาทีคือวิธีที่ใช้งานได้จริงที่สุดในการคาดเดาความยาวของวิดีโอ และเป็นตัวเลขชุดเดียวกับที่การเลื่อนข้อความใช้งาน ที่ความเร็ว 130 คำต่อนาที ซึ่งเป็นค่าเริ่มต้นเมื่อเปิดหน้าจอ วิดีโอความยาว 8 นาทีจะมีเนื้อหาประมาณ 1,040 คำ สคริปต์ 1,500 คำที่ความเร็ว 140 คำต่อนาทีจะใช้เวลาอ่านตั้งแต่ต้นจนจบประมาณ 10 นาทีครึ่ง
หน้าจอแสดงผลจะแสดงเวลาโดยประมาณถัดจากแผงควบคุมการเล่น โดยคำนวณจากความเร็วที่คุณตั้งค่าไว้จริง ไม่ใช่ค่าเฉลี่ยทั่วไป เมื่อวางร่างสคริปต์ลงไป คุณจะทราบได้ทันทีว่าเป็นวิดีโอความยาว 6 นาที หรือ 11 นาที หากคุณต้องการคำนวณความยาวก่อนที่จะเปิดใช้งานเทเลพรอมพเตอร์ เครื่องคำนวณเวลาสคริปต์ ก็ใช้การคำนวณเลขชุดเดียวกันในหน้าของตัวเอง
ตัวเลขนี้อาจเปลี่ยนแปลงได้ทั้งสองทางเมื่อคุณเริ่มลงมือถ่ายทำจริง จังหวะหยุดพัก การถ่ายซ้ำ และการหายใจ จะทำให้เวลาอ่านสดจริงยาวนานกว่าเวลาประมาณการ แต่การตัดจังหวะหยุดพักเหล่านั้นออกในขั้นตอนตัดต่อก็จะทำให้วิดีโอฉบับสมบูรณ์สั้นกว่าเวลาอ่านจริง ให้ถือว่าการประมาณการคือความยาวของคำพูด ไม่ใช่ความยาวสุดท้ายของวิดีโอ และควรเผื่อเวลาไว้ทั้งสองด้านของเป้าหมายความยาวที่คุณต้องการ
ตำแหน่งของเทเลพรอมพเตอร์เมื่อเทียบกับเลนส์กล้อง
การอ่านจะสังเกตเห็นได้จากดวงตาเมื่อสคริปต์อยู่ห่างจากเลนส์กล้องมาก และจะแทบมองไม่เห็นเมื่อสคริปต์อยู่ใกล้เลนส์ การวางโทรศัพท์หรือแท็บเล็ตไว้ข้างกล้องในระดับสายตาโดยตรงก็เพียงพอแล้วสำหรับช่อง YouTube ส่วนใหญ่ ส่วนอุปกรณ์กระจกแยกลำแสงจะทำให้ตัวหนังสืออยู่บนแนวแกนเลนส์พอดี ซึ่งเป็นเหตุผลที่สตูดิโอนิยมใช้และเป็นเหตุผลที่โหมดกระจกเงาถูกสร้างขึ้นมา
รายละเอียดเชิงกลไกสำหรับแต่ละหน้าจอมีอธิบายไว้ในหน้าเฉพาะของตนเอง: iPhone สำหรับการวางโทรศัพท์แนวนอนข้างกล้อง, iPad สำหรับแท็บเล็ตบนขาตั้งหรือในชุดอุปกรณ์กระจกสะท้อน, Mac และ Windows สำหรับการอ่านจากเครื่องที่คุณใช้บันทึกภาพ ส่วนการติดตั้งกระจกแยกลำแสงดูได้ที่ หน้าโหมดกระจกเงา
บันทึกวิดีโอแยกเป็นส่วนๆ
วิดีโอความยาวสิบนาทีที่อ่านรวดเดียวในเทคเดียวนั้นเป็นงานที่ยากที่สุด และวิดีโอฉบับสมบูรณ์แทบไม่เคยต้องการสิ่งนั้น เพราะสุดท้ายก็ต้องถูกตัดต่ออยู่ดี
แผงควบคุมมีตัวสลับสคริปต์และปุ่มสำหรับสร้างสคริปต์ใหม่ ดังนั้นวิดีโอหนึ่งเรื่องจึงสามารถแบ่งเป็นห้าสคริปต์สั้นๆ ได้: ท่อนฮุกเปิดตัว, บทนำ, เนื้อเรื่องสองช่วง, และบทสรุป แต่ละส่วนจะมีการแสดงระยะเวลาของตัวเอง แต่ละส่วนสั้นพอที่จะอ่านผิดและเริ่มถ่ายใหม่ได้ทันทีโดยไม่ต้องคอยเลื่อนหาจุดที่อ่านค้างไว้ และปุ่มกลับไปจุดเริ่มต้นจะนำคุณกลับสู่จุดเริ่มต้นของสคริปต์ปัจจุบันได้ด้วยคลิกเดียว
ระหว่างเทค รอยต่อในการตัดต่อจะช่วยซ่อนรอยเชื่อม ซึ่งเป็นวิธีที่ผลงานพูดหน้ากล้องอย่างมั่นใจส่วนใหญ่ที่คุณได้รับชมในสัปดาห์นี้ถูกสร้างขึ้นจริง
สิบห้าวินาทีแรกคือจุดที่สังเกตเห็นการอ่านได้ชัดเจนที่สุด
ช่วงเปิดตัวคือจุดที่ผู้ชมตัดสินใจว่าจะดูต่อหรือไม่ และยังเป็นจุดที่การอ่านบทสังเกตเห็นได้ง่ายที่สุด เพราะผู้ชมยังไม่ได้จดจ่อกับเนื้อหาของวิดีโอ จึงมองตรงมาที่ใบหน้าของคุณโดยเฉพาะ
วิธีแก้ไขที่ง่ายที่สุดคือไม่ต้องอ่านช่วงเปิดตัวเลย ให้พูดสองประโยคแรกต่อหน้ากล้องจากความจำ จากนั้นกดเล่นแล้วปล่อยให้สคริปต์เลื่อนขึ้นมารับช่วงต่อหลังจากนั้น สองประโยคเป็นเรื่องง่ายที่จะจดจำและคุ้มค่าอย่างยิ่งสำหรับช่วงเปิดตัวทั้งหมด
หากคุณต้องการเก็บท่อนฮุกไว้ในสคริปต์ ให้ซักซ้อมสองหรือสามครั้งด้วยความเร็วที่คุณตั้งไว้ แล้วเริ่มถ่ายทำโดยเปิดระบบนับถอยหลัง 3 วินาที เพื่อให้ดวงตาของคุณสบตรงไปยังเลนส์ก่อนที่คำแรกจะเริ่มขยับ
ตั้งความเร็วให้ตรงกับจังหวะการพูดจริงของคุณ
คนส่วนใหญ่พูดหน้ากล้องด้วยความเร็วระหว่าง 120 ถึง 160 คำต่อนาที เริ่มต้นที่ค่ากึ่งกลาง อ่านทดสอบหนึ่งย่อหน้า และปรับเปลี่ยนขณะอ่านจริงมากกว่าการคิดเอาเอง ความเร็วระบุเป็นคำต่อนาทีไม่ใช่พิกเซลต่อวินาที การตั้งค่าจึงให้ผลลัพธ์เหมือนเดิมเสมอเมื่อคุณเปลี่ยนขนาดตัวอักษรหรือย้ายไปใช้หน้าจออื่น
หากคุณตัดต่อกระชับและต้องการพื้นที่สำหรับหายใจ ให้ตั้งความเร็วช้ากว่าจังหวะธรรมชาติของคุณเล็กน้อยแล้วปล่อยให้มีจังหวะหยุดพัก เพราะจังหวะหยุดพักเหล่านั้นไม่มีผลเสียใดๆ เนื่องจากจะถูกตัดทิ้งในภายหลัง แต่หากคุณจะเผยแพร่วิดีโอโดยแทบไม่ตัดต่อ ให้ตั้งความเร็วให้ตรงกับอัตราการพูดจริงของคุณและคงค่านั้นไว้
เขียนสคริปต์ให้อ่านออกเสียงได้ง่าย
หน้าจอแสดงผลจะแสดงเฉพาะข้อความล้วน ไม่มีการทำตัวหนา ไม่มีการไฮไลต์ และไม่มีขั้นตอนนำเข้าไฟล์ ดังนั้นสคริปต์ที่คัดลอกมาจากโปรแกรมเอกสารจะปรากฏเป็นคำพูดเท่านั้นโดยไม่มีรูปแบบอื่น
- เขียนตัวเลขตามที่คุณออกเสียง เช่น เขียนว่า "สองพันยี่สิบหก" หรือ "ประมาณหนึ่งในสาม" จะอ่านได้คล่องกว่าที่ความเร็วสูง การเขียน "2026" และ "34%" จะบีบให้คุณต้องคิดเลขในใจขณะกำลังพูด
- สะกดชื่อที่ออกเสียงยากตามเสียงอ่านจริง โดยอาจใส่วงเล็บไว้หลังคำแรกหากคุณต้องใช้ตัวสะกดจริงในคำอธิบายใต้คลิป
- รักษาความยาวของย่อหน้าไว้ที่สองถึงสามประโยค และเว้นบรรทัดว่างในจุดที่คุณต้องหายใจ บรรทัดว่างเหล่านั้นคือจุดที่คุณสามารถเงยหน้าสบตากับกล้องได้
- ใช้การตัดขึ้นบรรทัดใหม่เพื่อเน้นข้อความ เพราะนั่นคือการเน้นข้อความรูปแบบเดียวที่หน้าจอมี บรรทัดสั้นๆ โดดเดี่ยวจะส่งพลังได้หนักแน่นกว่าการใช้ตัวหนา
- อ่านออกเสียงร่างสคริปต์หนึ่งรอบแล้วตัดส่วนที่พูดสะดุดออก ประโยคใดก็ตามที่คุณสะดุดซ้ำสองรอบ ย่อมไม่มีทางรอดไปได้ในระหว่างการถ่ายทำจริง
วิดีโอสั้นและวิดีโอแนวตั้ง (Shorts)
วิดีโอสั้นมีความยาวจำกัดมากจนการคำนวณเวลาต้องแม่นยำอย่างยิ่ง ที่ความเร็ว 140 คำต่อนาที วิดีโอสั้นความยาว 45 วินาทีจะมีเนื้อหาประมาณ 105 คำ และความยาว 60 วินาทีจะมีเนื้อหาประมาณ 140 คำ นั่นหมายถึงหนึ่งแนวคิด พูดเพียงครั้งเดียว โดยไม่มีการเกริ่นนำใดๆ
การถ่ายทำแนวตั้งมักหมายถึงการใช้โทรศัพท์ถ่ายภาพ สคริปต์จึงต้องแสดงผลบนอุปกรณ์อื่น: โทรศัพท์เครื่องที่สอง แท็บเล็ต หรือแล็ปท็อปที่วางอยู่หลังกล้อง คุณไม่สามารถถ่ายทำด้วยกล้องหน้าของโทรศัพท์และอ่านสคริปต์จากหน้าจอเดียวกันได้ เพราะแอปกล้องจะขึ้นมาบังทุกสิ่ง ควรใช้ตัวหนังสือขนาดใหญ่และเขียนสคริปต์ให้สั้นกระชับที่สุด มีข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับรูปแบบนี้ใน บทความเกี่ยวกับวิดีโอสั้น
วิดีโอสอนการใช้งาน การสาธิต และสิ่งที่มีการแชร์หน้าจอ
หากการบันทึกภาพของคุณครอบคลุมถึงหน้าจอที่เทเลพรอมพเตอร์กำลังทำงานอยู่ ตัวเทเลพรอมพเตอร์จะติดเข้าไปในวิดีโอด้วย สิ่งนี้ไม่เคยเกิดขึ้นในการถ่ายพูดหน้ากล้องทั่วไปเพราะคุณบันทึกภาพจากกล้อง แต่จะเกิดขึ้นทันทีในนาทีแรกของการบันทึกหน้าจอสอนการใช้งาน ให้บันทึกภาพเฉพาะหน้าต่างแอปที่ต้องการ ใช้จอมอนิเตอร์ตัวที่สอง หรือย้ายสคริปต์ไปไว้บนโทรศัพท์ข้างเลนส์ หน้า Mac และ Windows มีคำอธิบายการจัดวางทั้งสองรูปแบบ
สิ่งที่มักติดเข้าไปในวิดีโอโดยไม่ได้ตั้งใจ
- หน้าจอที่สว่างจ้าจะสะท้อนในแว่นตา หน้าจอสีเข้มพร้อมตัวหนังสือสีสว่างช่วยแก้ปัญหานี้ได้เป็นอย่างดี และสามารถปรับสีทั้งสองได้จากแผงควบคุม
- บรรทัดที่ยาวเกินไปจะทำให้ดวงตากวาดไปมา และอาการตากระตุกที่ปลายแต่ละบรรทัดจะมองเห็นได้ชัด ให้เพิ่มขนาดตัวอักษรขึ้นจนกระทั่งบรรทัดตัดคำเร็วขึ้น
- ประโยคที่ยาวเกินไปจะดูดพลังออกไปจากการนำเสนอ เพราะคุณต้องคอยควบคุมลมหายใจแทนที่จะมุ่งเน้นการสื่อสาร ประโยคที่สั้นลงจะช่วยให้การอ่านมีชีวิตชีวาขึ้นโดยไม่ต้องเปลี่ยนวิธีการแสดงออก
- ศีรษะที่นิ่งสนิทและสายตาที่จับจ้องไม่ขยับจะดูเหมือนกำลังอ่านหนังสือ แม้ว่าคำพูดจะสมบูรณ์แบบเพียงใด ให้ขยับมืออย่างเป็นธรรมชาติ และมองออกไปด้านข้างอย่างตั้งใจเมื่อจบความคิดหนึ่ง เช่นเดียวกับที่คุณทำในการสนทนาทั่วไป
คำถามที่พบบ่อย
ระบบบันทึกวิดีโอให้ฉันด้วยหรือไม่? ไม่ ระบบทำหน้าที่เลื่อนสคริปต์ ส่วนกล้องหรือซอฟต์แวร์บันทึกของคุณจะเป็นผู้บันทึกวิดีโอ
สคริปต์ของฉันจะถูกอัปโหลดไปยัง YouTube หรือส่งมาที่คุณหรือไม่? ไม่ทั้งสองแห่ง สคริปต์จะคงอยู่ในเบราว์เซอร์บนเครื่องของคุณเอง
ฉันจำเป็นต้องมีบัญชีผู้ใช้หรือไม่? ไม่ต้อง ไม่มีการลงทะเบียนและไม่มีแผนบริการให้อัปเกรดใดๆ
สคริปต์สำหรับวิดีโอความยาวสิบนาทีควรมีความยาวเท่าใด? ประมาณ 1,300 คำที่ความเร็ว 130 คำต่อนาทีก่อนการตัดต่อ วางร่างสคริปต์ของคุณลงใน เทเลพรอมพเตอร์ แล้วระบบจะบอกเวลาที่แม่นยำตามความเร็วที่คุณอ่านจริง